Kenar tanıma süzgeçleri farklı renkler arasındaki sınırları arar ve nesnelerin dış hatlarını algılayabilir.

Seçim yapmak ve birçok sanatsal amaçla kullanılırlar.

Bu kategori aşağıdaki süzgeçleri açıklar:

Bunların çoğu değişim ölçüsü (gradyan) hesaplama yöntemlerine dayanır ve kalın sınır çizgileri verir. Renk yoğunluğu değişimlerini temsil eden fig 1'e bakın. Solda sınır olmayan yavaş renk geçişi var. Sağda ise bir kenar olan hızlı değişim görülmektedir. Şimdi, bu kenarın değişim ölçüsünü, yani değişim hızını, yani birincil türevini hesaplayalım (fig 2). Değişim ölçüsü eşik değerden fazla olduğunda sınırın tanındığına karar vermeliyiz (tam sınır eğrinin tepesindedir, ancak tepe sınırlara göre değişir). Çoğu durumda, eşik üst kısmın altındadır ve kenar kalındır.

Laplace kenar tanıma ikincil türevi kullanır (fig 3). Eğrinin tepesi artık sıfırdadır ve açıkça tanımlanmıştır. Bu yüzden Laplace süzgeci yalnızca bir piksel genişliğinde ince kenar oluşturur. Ancak bu türev, küçük dalgalanmalara karşılık gelen birkaç sıfır verir ve yanlış kenarlara neden olur.

Kenar tanıma süzgeçlerini uygulamadan önce bir miktar bulanıklaştırma kullanmak iyidir. Sinyaldeki dalgalanmaları düzleştirerek yanlış kenarları önler.