Κεφάλαιο 3. Πρώτα βήματα με το GIMP

Πίνακας Περιεχομένων

1. Βασικές έννοιες
2. Κύρια παράθυρα
2.1. Η εργαλειοθήκη
2.2. Παράθυρο εικόνας
2.3. Διάλογοι και προσάρτηση
3. Αναίρεση
3.1. Πράγματα που δεν μπορούν να αναιρεθούν
4. Συνηθισμένες εργασίες
4.1. Σκοπός
4.2. Αλλαγή του μεγέθους εικόνας για την οθόνη
4.3. Αλλαγή του μεγέθους εικόνας για εκτύπωση
4.4. Συμπίεση εικόνων
4.5. Περικοπή εικόνας
4.6. Εύρεση πληροφοριών για την εικόνα σας
4.7. Αλλαγή κατάστασης
4.8. Αναστροφή εικόνας
4.9. Περιστροφή εικόνας
4.10. Διαχωρισμός αντικειμένου από το παρασκήνιο του
5. Πώς να σχεδιάσω ευθείες γραμμές
5.1. Σκοπός
5.2. Παραδείγματα

1. Βασικές έννοιες

Σχήμα 3.1. Wilber, η μασκότ του GIMP

Wilber, η μασκότ του GIMP

The Wilber Construction Kit ( src/images/Wilber_Construction_Kit_original.xcf) allows you to give GIMP's mascot named Wilber a different appearance. It is the work of Tuomas Kuosmanen (tigert).


Αυτή η ενότητα δίνει μια σύντομη εισαγωγή στις βασικές ιδέες και ορολογία που χρησιμοποιούνται στο GIMP. Οι έννοιες που παρουσιάζονται εδώ εξηγούνται σε πολύ μεγαλύτερο βάθος αλλού. Με λίγες εξαιρέσεις, αποφύγαμε να επισκιάσουμε αυτό το κομμάτι με πολλούς συνδέσμους και διασταύρωση παραπομπών: οτιδήποτε αναφέρεται εδώ είναι τόσο υψηλού επιπέδου που μπορείτε εύκολα να το εντοπίσετε στο ευρετήριο.

Εικόνες

Οι εικόνες είναι οι βασικές οντότητες που χρησιμοποιούνται από το GIMP. Μιλώντας χοντρικά, μια «εικόνα» αντιστοιχεί σε ένα απλό αρχείο, όπως ως αρχείο TIFF ή JPEG. Μπορείτε επίσης να σκεφτείτε ότι μια εικόνα αντιστοιχεί σε μία απλή εμφάνιση παραθύρου, αλλά αυτό δεν είναι ολότελα σωστό (είναι δυνατό να υπάρχουν πολλαπλά παράθυρα που όλα να εμφανίζουν την ίδια εικόνα). Δεν είναι δυνατό να έχουμε ένα μοναδικό παράθυρο που να εμφανίζει περισσότερο από μία εικόνα· αντίθετα μια εικόνα μπορεί να μην έχει παράθυρο που την εμφανίζει.

Μια εικόνα του GIMP μπορεί να είναι πιο περίπλοκη. Αντί να την σκεφτόμαστε ως κάτι όπως ένα φύλλο χαρτί με ένα σχέδιο πάνω της, σκεφτείτε την περισσότερο ως ένα βιβλίο, του οποίου οι σελίδες καλούνται «στρώσεις». Πέρα από μια στοίβα στρώσεων, μια εικόνα GIMP μπορεί να περιέχει μια μάσκα επιλογής, ένα σύνολο καναλιών και ένα σύνολο μονοπατιών. Στην πραγματικότητα το GIMP προσφέρει ένα μηχανισμό για προσάρτηση τυχαίων κομματιών δεδομένων που λέγονται «παράσιτα», σε μια εικόνα.

Στο GIMP, είναι δυνατό να υπάρχουν πολλές ανοικτές εικόνες ταυτόχρονα. Αν και μεγάλες εικόνες μπορεί ναχρησιμοποιούν πολλά Mb μνήμης, το GIMP χρησιμοποιεί ένα σύνθετο σύστημα διαχείρισης της μνήμηςβασισμένο σε παράθεση που επιτρέπει στο GIMP να επεξεργάζεται πολύ μεγάλες εικόνες άνετα. Υπάρχουν όρια, όμως, και έχοντας περισσότερη διαθέσιμη μνήμη μπορεί να βελτιωθεί η επίδοση του συστήματος.

Στρώσεις

If a simple image can be compared to a single sheet of paper, an image with layers is likened to a sheaf of transparent papers stacked one on top of the other. You can draw on each paper, but still see the content of the other sheets through the transparent areas. You can also move one sheet in relation to the others. Sophisticated GIMP users often deal with images containing many layers, even dozens of them. Layers need not be opaque, and they need not cover the entire extent of an image, so when you look at an image's display, you may see more than just the top layer: you may see elements of many layers. For more info see Introduction to Layers.

Ανάλυση

Οι ψηφιακές εικόνες αποτελούνται από ένα πλέγμα τετραγωνικών εικονοστοιχείων. Κάθε εικόνα έχει μέγεθος που μετριέται σε δύο διαστάσεις, όπως πλάτος 900 pixel και ύψος 600 pixel. Αλλά τα εικονοστοιχεία δεν έχουν καθορισμένο μέγεθος στον φυσικό χώρο. Για τη ρύθμιση μιας εικόνας για εκτύπωση, χρησιμοποιούμε μια τιμή που ονομάζεται ανάλυση, η οποία ορίζεται ως η αναλογία μεταξύ του μεγέθους μιας εικόνας σε εικονοστοιχεία και του φυσικού της μεγέθους (συνήθως σε ίντσες) όταν εκτυπώνεται σε χαρτί. Οι περισσότερες μορφές αρχείων (αλλά όχι όλες) μπορούν να αποθηκεύσουν αυτήν την τιμή, η οποία εκφράζεται ως ppi— εικονοστοιχεία ανά ίντσα.

Κατά την εκτύπωση ενός αρχείου, η ανάλυση καθορίζει το μέγεθος που θα έχει η εικόνα σε χαρτί, και ως αποτέλεσμα, το φυσικό μέγεθος των εικονοστοιχείων. Η ίδια εικόνα 900x600 εικονοστοιχεία μπορεί να εκτυπωθεί ως μια μικρή κάρτα 3x2 " με ελάχιστα αισθητά εικονοστοιχεία—ή ως μια μεγάλη αφίσα με μεγάλα, χοντρά εικονοστοιχεία.

Οι εικόνες που εισάγονται από κάμερες και κινητές συσκευές τείνουν να έχουν μια ανάλυση προσαρτημένη στο αρχείο. Η ανάλυση είναι συνήθως 72 ή 96ppi. Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η ανάλυση είναι αυθαίρετη και επιλέχθηκε για ιστορικούς λόγους. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε την ανάλυση με το GIMP— αυτό δεν επηρεάζει τα πραγματικά εικονοστοιχεία εικόνας. Επιπλέον, για χρήσεις όπως η προβολή εικόνων στο διαδίκτυο, σε φορητές συσκευές, τηλεόραση ή βιντεοπαιχνίδια— εν ολίγοις, για οποιαδήποτε χρήση που δεν εκτυπώνεται— η τιμή ανάλυσης είναι χωρίς νόημα και αγνοείται. Αντ' αυτού, η εικόνα εμφανίζεται συνήθως έτσι ώστε κάθε εικονοστοιχείο της εικόνας να συμφωνεί με ένα εικονοστοιχείο οθόνης.

Κανάλια

Ένα κανάλι είναι ένα μοναδικό συστατικό του χρώματος ενός εικονοστοιχείου. Για ένα χρωματιστό εικονοστοιχείο στο GIMP, αυτά τα συστατικά είναι συνήθως το κόκκινο, το πράσινο, το γαλάζιο και μερικές φορές διαφάνεια (άλφα). Για μια εικόνα με γκρι κλίμακα, είναι γκρι και άλφα και για μια χρωματιστή εικόνα από ευρετήριο, είναι από ευρετήριο και άλφα.

Η συνολική ορθογώνια σειρά οποιουδήποτε από τα συστατικά χρώματα για όλα τα εικονοστοιχεία σε μια εικόνα, αναφέρεται επίσης ως κανάλι. Μπορείτε να δείτε αυτά τα χρωματικά κανάλια με το Διάλογος καναλιών.

Όταν προβάλλεται η εικόνα, το GIMP βάζει αυτά τα συστατικά μαζί για να σχηματίσει τα χρώματα του εικονοστοιχείου για την οθόνη, τον εκτυπωτή ή άλλες συσκευές εξόδου. Μερικές συσκευές εξόδου μπορεί να χρησιμοποιούν διαφορετικά κανάλια για το κόκκινο, το πράσινο και το γαλάζιο. Εάν το κάνουν, τα κανάλια του GIMP μετατρέπονται σε κατάλληλα κανάλια για την συσκευή, όταν προβάλλεται η εικόνα.

Τα κανάλια μπορεί να είναι χρήσιμα, όταν δουλεύετε σε μια εικόνα που χρειάζεται ρυθμίσεις σε ένα συγκεκριμένο χρώμα. Π.χ., εάν θέλετε να αφαιρέσετε «τα κόκκινα μάτια» από μια φωτογραφία, μπορείτε να δουλέψετε στο κόκκινο κανάλι.

Μπορείτε να θεωρήσετε τα κανάλια ως μάσκες που επιτρέπουν ή περιορίζουν την έξοδο του χρώματος που το κανάλι αντιπροσωπεύει. Χρησιμοποιώντας φίλτρα στις πληροφορίες καναλιού, μπορείτε να δημιουργήσετε πολλά μεταβαλλόμενα και λεπτά αποτελέσματα στην εικόνα. Ένα απλό παράδειγμα χρήσης φίλτρου στα χρωματικά κανάλια είναι το φίλτρο Μείκτης καναλιού.

Πέρα από αυτά τα κανάλια το GIMP επίσης σας επιτρέπει να δημιουργήσετε άλλα κανάλια (ή πιο σωστά, μάσκες καναλιών), που προβάλλονται στο κάτω μέρος του διαλόγου καναλιών. Μπορείτε να δημιουργήσετε ένα Νέο κανάλι ή να αποθηκεύσετε επιλογή σε κανάλι (μάσκας). Δείτε σχετικά στο γλωσσάρι στο Μάσκες για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις μάσκες καναλιών.

Επιλογές

Often when modifying an image, you only want a part of the image to be affected. The «selection» mechanism makes this possible. Each image has its own selection, which you normally see as a moving dashed line separating the selected parts from the unselected parts (the so-called «marching ants» ). Actually this is a bit misleading: selection in GIMP is graded, not all-or-nothing, and really the selection is represented by a full-fledged grayscale channel. The dashed line that you normally see is simply a contour line at the 50%-selected level. At any time, though, you can visualize the selection channel in all its glorious detail by toggling the Quick Mask button.

A large component of learning how to use GIMP effectively is acquiring the art of making good selections—selections that contain exactly what you need and nothing more. Because selection-handling is so centrally important, GIMP provides many tools for doing it: an assortment of selection-making tools, a menu of selection operations, and the ability to switch to Quick Mask mode, in which you can treat the selection channel as though it were a color channel, thereby «painting the selection». For more information, see also The Selection.

Αναίρεση

When you make mistakes, you can undo them. Nearly everything you can do to an image is undoable. In fact, you can usually undo a substantial number of the most recent things you did, if you decide that they were misguided. GIMP makes this possible by keeping a history of your actions. This history consumes memory, though, so undoability is not infinite. Some actions use very little undo memory, so that you can do dozens of them before the earliest ones are deleted from this history; other types of actions require massive amounts of undo memory.

You can configure the amount of memory GIMP allows for the undo history of each image, but in any situation, you should always be able to undo at least your 2-3 most recent actions. The most important action that is not undoable is closing an image. For this reason, GIMP asks you to confirm that you really want to close the image if you have made any changes to it. For more information, see also Undoing.

Πρόσθετα

A lot of the things that you do to an image in GIMP are done by GIMP itself. However, GIMP also makes extensive use of «plug-ins», which are external programs that interact very closely with GIMP, and are capable of manipulating images and other GIMP objects in very sophisticated ways. Many important plug-ins are bundled with GIMP, but there are also many available by other means. In fact, writing plug-ins (and scripts) is the easiest way for people not on the GIMP development team to add new capabilities to GIMP.

Όλες οι εντολές στο μενού φίλτρων και ένας σημαντικός αριθμός εντολών σε άλλα μενού είναι στην πραγματικότητα.

Σενάρια

In addition to plug-ins, GIMP can also make use of scripts. Scripts are written in a language called Script-Fu, which is unique to GIMP (for those who care, it is a dialect of the Lisp-like language called Scheme). In the past there was a clear distinction between scripts and plug-ins, but that is disappearing. Depending on which Script-Fu interpreter you use, Scheme scripts can also be installed as plug-ins.